Griekenland 2

Goede middag, familie, vrienden en alle medereizigers en alle anderen die dit lezen. Bedankt voor alle support wij zijn daar heel blij mee en hopen dat jullie ook hier weer van mee kunnen genieten.

10 oktober 2016 Maandag. Over een ongelooflijke kronkelweg, slecht voor mijn evenwichtsorgaan en maag, maar ontstellend mooi, rijden we naar Galatas in de derde vinger (lees kaap), aan de overkant het eiland Poros met de gelijknamige hoofdstad die de zee lijkt in te duiken. In Korfos vinden we een plekje voor de nacht met regen! We kunnen niet zeggen dat het koeler wordt het blijft rond de 24 gr. Tussen Poseidon en Isthmia ligt het kanaal van Korinthe. Aan het begin en het eind ligt een brug die, als er een boot aankomt, het middenstuk naar beneden zakt, heel apart, en dan zijn er nog een paar bruggen, de brug waar wij de foto's vanaf hebben genomen en die niet meer in gebruik is, het is duizelingwekkend om boven te staan aan de kant op het gras, liggend ging het beter, dan is er een voor het treinverkeer en een brug voor de automobilisten, fietsers en voetgangers, het is op deze brug dat wij zijn beetgenomen door een mannetje die een kiosk heeft in toeristische spulletjes. We staan bij de cd's te kijken en meteen krijg ik er 1 in mijn handen gedrukt, traditionele muziek, krijg je gratis dan denk je altijd aan mij en kust mijn hand, pakt een zakje en stopt er nog een aantal in, ssstttt niets tegen mijn baas zeggen (zijn vrouw), nog een sticker een muismat en nog wat troep alles voor 30,00, nou ja veel te duur maar je gunt die mensen ook wat toch? Pieter geeft hem 50,00, gaat hij nog wat rommeltjes in het zakje stoppen en zegt is oké zo! Nee niet oké en na veel heen en weer, spulletjes erin en eruit krijgen we uiteindelijk de 20,00 terug, maar we hebben 3 cd’s met originele traditionele muziek hopen we! Dit kanaal is 6 km lang, 8 meter diep en 23 m breed. De wand is 72 hoog. Er zijn hier en daar uitsparingen, deze zijn veroorzaakt in de tweede wereld oorlog door springstof om de doorgang te blokkeren. Al in de oudheid dachten zelfs de Romeinen al na, daar waar de landengte (Isthmus) het smalst 6,3 kilometer, een kanaal te bouwen. De schepen moesten namelijk om de 3 kapen heen waarvan de stormachtige zuidpunt van de Poloponnesos de meest gevreesde was, wat veel schipbreuk tot gevolg had. Daarom werden vrachtschepen liever aan de ene oever van de landengte uitgeladen op ossenwagens en 6 km over de diolkos, een soort primitieve spoorlijn, getrokken en aan de andere kant weer op de vrachtschepen ingeladen. Het kanaal heeft de vaarweg tussen de Egeïsche zee en de Ionische zee met 350 km verkort en is alleen maar geschikt voor middelgrote schepen. Lange wachttijden, hoge tolkosten en gevaarlijke stromingen dragen ook al niet bij tot een intensief gebruik.
Athene is de hoofdstad van Griekenland en heeft 4 miljoen inwoners. We staan op de camping, Neo-Kifissia zo'n 15 km van het centrum van Athene. Het is een bewolkte dag en we staan onder bomen dus we kunnen Xanti best thuis laten. We maken haar niet gelukkig door haar mee te nemen en wij hebben wat meer vrijheid om bezoeken af te leggen waar geen honden bij aanwezig mogen zijn.
Eerst met de bus, en daarna met de metro om in het centrum te komen (bijna 2 uur) ,en stappen bij het station Omonia uit, hier nemen we de hop on hop off bus, zodat we waar we willen uit kunnen stappen en vervolgens weer instappen. Er is uitleg in het Nederlands, oordopjes in, en WiFi. Het verkeer is enorm druk, van alle kanten zie je de auto's op je afkomen, fietsers zien we niet veel.
We stappen uit om de Acropolis (betekend hoogste punt van de stad) te bezoeken. Toen er nog vele samenlevingen waren met een heersende Vorst en wij nog in een berenvelletje liepen was hier al sprake van een soort van democratie met stemrecht, alleen voor mannen.
Ook waren zij de grondleggers van de Filosofie. Er naast ligt het Dionysos theater hier werden toen al politieke discussies gehouden. Het beeld bepalende van de Acropolis is het Parthenon, het is een aan de godin Pallas Athena gewijde tempel dat met zijn 70m lange, 31m brede, 20m hoge tempel en gebouwd in de 5e eeuw voor chr. èèn van de indrukwekkendste gebouwen uit onze westerse geschiedenis. Helaas heeft het veel te lijden gehad in de tijd dat het hier nu staat door de vele oorlogen. Tegenwoordig vooral door luchtvervuiling en de miljoenen toeristen die het bezoeken. Zelfs de vliegtuigen mogen er niet overheen vliegen. Het heeft een beschermde status en er wordt veel geld gestoken in restaureren. Jammer is dat het gedeeltelijk in de steigers staat maar het is nochtans de moeite waard om er rond te lopen.
Vlakbij het Acropolis museum zien we een standbeeld van Melina Merkouri, deze vrouw was actrice maar toen in 1967 na een militaire staatsgreep er een kolonel aan het bewind kwam, ging zij actie voeren tegen dit dictatoriale regiem dat in 1974 ten val kwam. Hierna ging zij de politiek in en werd zij minister van cultuur. In deze functie werd zij vooral bekend voor haar niet aflatende energie om een verzameling marmeren sculpturen van het Parthenon terug te krijgen, deze zijn al vanaf 1816 in Britse handen, helaas is haar dat niet gelukt. Vanaf die dag tot vandaag loopt er al een discussie tussen Engeland en Griekenland, logisch dat Griekenland deze terug wil hebben ze behoren hier en zijn op een niet zo nette manier in Engeland terecht gekomen. Tijdens de overheersing van de Turken die er niets in zagen verkochten zij ze voor een appel en een ei aan Engeland.
Als we bij het Griekse parlement op het syntagmaplein (grondwetplein) aankomen zijn we net op tijd om de wisseling van de wacht mee te maken. Het korps der Evzonen is de oorspronkelijke lijfwacht van Otto de 1ste (de eerste Griekse koning). De wisseling vindt elk uur plaats. Zondags rond 11.00 uur wat uitgebreider met muziek en dan dragen ze het echte originele uniform, in het wit. De schoenen zijn 1.5 kg zwaar en heeft 60 nagels geslagen in de zool van de klomp om te vermijden dat ze erop wegglijden, er zitten zwarte pompoens op. Het rokje heeft 400 plooien die moeten 400 jaar Turkse overheersing voorstellen, en er zit 30 meter stof in verwerkt, dit opvallende uniform is de traditionele herderskleding van de
vrijheidsstrijders in de Griekse onafhankelijksheids oorlog, dit nationale symbool van Griekenland is net zo bekend als de beremutsen bij Buckingham palace. Ze staan op wacht bij het graf van de onbekende soldaat wat gelegen is voor het gebouw. Ze werken altijd in dezelfde paren om tot een perfecte combinatie van hun bewegingen te komen. Bij de wisseling zien we dat alles in vertraagde bewegingen gaat, dat moet omdat ze een uur lang stil hebben gestaan en de bloedsomloop weer op gang moet komen. De wachters behoren toe aan de prodriki frouga (de wacht van de president van de democratie) het is een eer voor een Griekse soldaat om als Evzonen gekozen te worden. Daarna gaan we in de leuke straatjes van de Plaka rondneuzen. Het is vooral heel gezellig we eten en drinken iets en we stappen weer in de hopbus, maar halverwege bedenken we dat we nu toch maar beter de metro kunnen pakken en naar de camping gaan. Xanti heeft nu lang genoeg geslapen. Een tip, als je gepensioneerd bent heb je vaak korting op de kaartjes in de bus, metro en bij de bezienswaardigheden waar je een kaartje voor nodig hebt, vraag er naar want ze geven het niet uit zichzelf. Wanneer ik s-avonds mijn Apple laptop opstart blijft het beeldscherm grijs, dit is vreselijk balen want het is me al eerder gebeurt ook tijdens een reis. Nu moeten we samen doen met die van Pieter wat lastig is want hij heeft hem nodig voor de foto's!                                                                                                                                                                                                                                                                            13 oktober 16. Na alles bijgevuld te hebben verlaten wij deze, nette en schone camping en rijden richting de zee waar we lekker op het strand van Palatia gaan staan. De volgende dag rijden we over de nieuwe brug bij Chaldika naar Evira. Dit is het op 2 na grootste eiland van Griekenland alleen Kreta is groter. Het eiland heeft 1 hoofdweg en de meeste dorpen eindigen aan zee. Er is een probleem met het invoeren van de namen in de GPS, ze herkent er bijna geen. Dus we doen het met de kaart maar ja, dan staan de plaatsnamen in het Grieks dus daar kunnen we dan ook weer niets mee en zo verdwalen wij in de bergen en komen in een steenafgraving terecht waar we gewone en mega grote vrachtwagens zien rijden wat veel rode stof doet opstuiven. We vragen het een chauffeur die bereidwillig voor ons gaat rijden om ons de juiste weg te wijzen, zo komen we in Stravos, waar we vertrokken zijn, we gaan een andere weg in en vragen het aan een inwoner die ook weer zo vriendelijk is ons voor te rijden en bij een kruising wijst, rechtdoor. Het is raar maar we komen na anderhalf uur weer in Stravos uit. Nu gaan we maar gewoon naar de andere kant van het eiland om op het strand van Politika te overnachten. Vandaag, vrijdag rijden we het eiland rond en zien verbazend veel bijenkasten, de imkers zijn druk bezig. Het is een lieflijk eiland met heel veel groen en bossen, vooral veel dennen van deze bomen wordt de hars afgetapt en in zakjes opgevangen. Logisch dat we overal op uitkijkposten brandweerauto's zien staan, als er brand uitbreekt dan zijn ze er snel bij. Ook zijn er veel Olijf- en fruitbomen en landbouw.
Deze dag eindigen we al vroeg in Neos Pirgos, waar we natuurlijk weer een gezellige hond op visite krijgen.
15 okt 16 zaterdag. De Griekse camperaars die ook hier hebben overnacht komen vragen of we iets nodig hebben uit de winkel ze gaan boodschappen doen. Daarna hebben we nog een leuk gesprek met als gevolg dat we pas rond kw voor 12 , Griekse tijd, vertrekken. We zijn net op tijd om de ferry van 12.30 uur naar het vaste land te pakken en rijden van de boot het plaatsje Glifa in. Over de E-way, (tolweg).
Na diverse pogingen om van deze weg af te komen lukt het ons uiteindelijk en komen bij het dorpje Planatos vanaf hier volgen we het smalle weggetje naar Paralia Skotinas, deze dorpjes zijn echte toeristenplaatsen met veel campings, de meesten gesloten, hotels, winkels, en huizen die leeg staan. Wij zetten de camper aan het strand en hollen voor de laatste keer de hoge golven van de Egeïsche zee in.                                                                             16 okt 2015 zondag. We zijn weer laat, de vissers die gisteren rond half vijf aankwamen vertrekken nu ook, we vinden gebroken hengels in de vuilnisbak. Hoop dat ze toch nog wat gevangen hebben.
We volgen Thesseloniki en dan Serres een middel grote plaats, onderweg hebben we alleen maar katoen gezien, dorpjes die vol liggen langs de wegen ligt het vol met katoen en er rijden grote vrachtwagens en tractoren gevuld met katoen, er zijn ongelooflijk veel plantages. In Serres zoeken we weer een dierenarts, Pieter vraagt het aan een ambulance medewerker, Engels spreekt bijna niemand, maar hij krijgt een briefje mee met het adres, helaas lukt het niet in de GPS, ik stap ook nog een paar keer uit om het te vragen en ineens staan we voor het kleine praktijkje. Er loopt een man ik stap uit en ga naar binnen, ik mag komen dus ik pak Xanti op en zet haar op de behandeltafel. Ook deze arts spreekt weinig tot geen Engels. Maar hij onderzoekt haar helemaal, ze krijgt 2 injecties, ik krijg er ook nog 2 mee en een lijst medicijnen die we in de apotheek kunnen kopen. Gelukkig komt er net een man met een hond binnen en die rijdt met mij 20 minuten rond om er een te vinden die open is, er zijn wel honderd apotheken maar op zondag zijn er maar 2 open. Uiteindelijk lukt het ons en ik kom bij de camper met een zak vol   spullen terug. Wat een aardige vent is die Akis Agorastos. en de arts natuurlijk!   
Als we een plekje voor de nacht vinden in Dafnaudi en we hebben net ons gezondheidsdrankje ingeschonken, staan er drie mannen voor de deur, toen we aankwamen stopte er iemand met zijn auto en sprak ons in het Grieks aan, enfin hij reed door want we konden elkaar natuurlijk niet begrijpen. Deze man (soort van burgemeester), een Grieks Orthodoxe priester (we staan voor zijn kerk) en een vertaler (Duits) kwamen vragen wat we hier deden en hoe we hier terecht zijn gekomen, na uitleg onze kant werden we vriendelijk gevraagd of we nog iets nodig hadden, nee dus, en heten ons hartelijk welkom. Maar de burgemeester was het er niet mee eens zo leek het ons.
We zijn net klaar met eten, het is half 9 als er een politieauto stopt met 3 man sterk erin, heel kortaf, paspoorten, na van alles te hebben opgeschreven kregen we ze terug en werd ons een goede nacht gewenst. Natuurlijk zijn ze gestuurd normaal zie je ze nooit!
Zoiets meegemaakt hebben niet eerder en overal waar we gingen staan was  makkelijk en zonder problemen. Dit is absoluut avontuurlijk reizen! Vannacht staan we in elk geval zeef!  We worden met regen wakker, en net als we op het punt van vertrekken staan komt de duits-sprekende man aan met een grote zak druiven en appels, hij wenst ons een goede reis.  We worden uitgezwaaid door verschillende mensen die langs de kant van de weg staan, dit is toch wel een heel bijzondere gebeurtenis.
Via Drama rijden we bij Exohi de grens over, we geven de paspoorten en moeten de schuifdeur open maken, er wordt even naar binnen gekeken, we kunnen door, we zijn Grieken land uit.
Iedereen die in Griekenland is geweest wil terug, het is een prima vakantieland ook voor camperaars, er zijn enorm veel stranden en we denken dat ze daarom niet echt moeilijk doen als je er gaat staan, op alle stranden zijn douches wat natuurlijk zalig is.
Het leven is voor de Grieken best wel duur, ongeveer hetzelfde als Nederland ook de brandstof. De Griek verdiend veel minder. Als je ontslagen bent dan krijg je een half jaar geld mee en daarna zoek je het maar uit, dan moet je het van je familie hebben zo hoorden wij van een vrouw die hier al 35 jaar woont. Wij hebben niet veel armoede gezien zelfs de honden en katten zagen er niet echt broodmager uit. Maar dat zegt natuurlijk helemaal niets en betekend niet dat het er ook niet is. Uiteindelijk is er overal stille armoede toch?                                                                                                                                                                                                                                                Tot de volgende blog, groetjes van ons doeiiii J/P